Het is even zoeken op de kaart, maar ten zuiden van India ligt in de oceaan een grote traan: Sri Lanka. Als we het bij haar oude naam noemen, Ceylon, weet een ieder waar het eiland vermaard om is. Maar Sri Lanka heeft veel meer dan thee. De keuken van het eiland is rijk, pittig en vol van geuren.
Curry
We zijn vroeg in de ochtend aangekomen na 12 uur vliegen. Iedereen zegt dat je direct in het ritme van de nieuwe tijdzone moet komen, maar wij zijn moe en duiken toch direct ons bed in. Even bijkomen onder de klamboe. Als we tegen het middaguur fris ontwaken, besluiten we het dorp in te wandelen voor een lichte lunch. Alvast een indruk krijgen van wat deze tropische parel ons te bieden heeft, denken we. Op een terrasje met duidelijk koloniale invloeden zakken we onderuit in een luie fauteuil en vragen om de kaart. Curry. De kaart geeft een opsomming van de vele curry’s die hier te krijgen zijn. We wijzen er op goed geluk beide één aan van, omgerekend, € 1,65 en wachten rustig af terwijl we ons vergapen aan het verkeer hier. Wat een chaos. Twintig minuten later worden we naar binnen geroepen. Er staat een gedekte tafel met pakweg twintig schaaltjes. Een rijsttafel voor andere gasten, denken we nog even, maar het blijken onze twee curry’s. Wat een overweldigende hoeveelheid, wat een veelheid aan smaken ook en wat een verfi jnde keuken. We zien stukjes vlees, kip, garnalen en vis, maar ook eieren en vooral veel groenten allemaal in een saus; want curry betekent gewoon saus in dit land.
Kaneelboom
Wij gaan de volgende dag verder op zoek naar de Sri Lankaanse keuken en dan natuurlijk met name naar de vleesgerechten. En dan blijkt toch dat daar een klein probleem zit. Het eten van vlees betekent dat een dier gedood moet worden en dat is noch in het Boeddhisme noch in het Hindoeïsme geoorloofd. Al gauw merken we gelukkig dat lang niet iedereen zich daar aan houdt. We zien wel dat red snapper, krab, kreeft en gegrilde gamba’s het menu hier aan de kust domineren, dus nemen we een taxibusje de binnenlanden in op zoek naar nieuwe smaken. We stoppen onderweg bij een enorme tuin en begrijpen dan al gauw waar de keuken hier op geïnspireerd is. Want hier groeien dus kaneel, vanille, saffraan, kardemon, gember, kruidnagelen, peper, anijs en vele andere specerijen. We zien hoe vrouwen de bast van de takken van de kaneelboom verwijderen en hier uiteindelijke de dunne binnenste bast uit los weten te maken. Die rolt vanzelf op. De rolletjes worden gedroogd waarbij de kleur verandert naar het bekende geelbruin. Alles ruikt, alles lijkt lekker en alles heeft, zo beweert men hier, ook een medicinale werking. Als we dagelijks Sri Lankaans eten kan ons qua gezondheid weinig gebeuren lijkt het.